Liturgie
Iedere pastor uit het Pastoraal team heeft een profiel. Hier
maakt u kennis met het profiel Liturgie.
 |
F.G.C.M. (Fred) Hogenelst, pastoor
Profielhouder liturgie
|
Liturgie is voor veel mensen het meest herkenbare en tevens het
gelovige hart van een parochiegemeenschap. Onder liturgie verstaan
wij al die activiteiten waardoor mensen in contact worden gebracht
met God. Liturgie is: het samen komen van christenen om in woord,
symbool en ritueel uiting te geven aan en te delen in hun geloof.
Het samenkomen is niet enkel onze eigen activiteit.
Liturgie is ook Gods werk. Het bijeenkomen is een dienst aan God,
omdat God niets liever wil dan dat wij zijn volk zijn.
We ontmoeten in de Liturgie God en elkaar. Bij Liturgie gaat het
dus om het vieren van ons geloof. Het zijn die momenten waarvoor de
gemeenschap in de liturgische ruimte van een kerk of kapel
samenkomt om haar geloof te belijden, te vieren en te verdiepen. De
meest voorkomende vieringen zijn: de Eucharistie (Heilige Mis),
Vieringen van Woord en Communie en Vieringen van Woord en Gebed.
Vieringen zijn er in het weekend en op weekdagen. Ook bij
bijzondere gelegenheden vieren we. Een paar voorbeelden zijn:
- Heilig Doopsel
- Eerste Heilige Communie
- Heilig Vormsel
- Huwelijksvieringen
- Uitvaartplechtigheden
- Vieringen samen met onze protestantse zusterkerken
(Oecumenische Vieringen)
- Vieringen rondom school- of groepsactiviteiten
- Plechtig Lof met of zonder uitstelling
- Vesperviering of ander kerkelijk getijdengebed
Catechese
Iedere pastor uit het Pastoraal team heeft een profiel. Hier
maakt u kennis met het profiel Catechese.
 |
Anton ten Klooster, priester
|
Volgens Wikipedia is catechese "een synoniem voor
godsdienstonderwijs." Dat is maar half waar. Ouderen herinneren
zich de schoolcatechese nog als het opdreunen van antwoorden op
grote geloofsvragen. Dat had z'n nadelen, maar toch ook z'n
voordelen. Nu zoeken we het midden tussen het vinden van antwoorden
en het stellen van eigen vragen.
Antwoorden kunnen we vinden in de grote schatkist van Schrift en
Traditie. Er is al veel gezegd over leven en dood, de rol van
geloof in ons leven, het bestaan van God, de persoon van Jezus
Christus en meer van deze vragen. We mogen geloven dat die
antwoorden hun waarde bewezen hebben: omdat ze in de Bijbel staan
of omdat ze door de eeuwen heen al hebben laten blijken dat ze
mensen troost en inspiratie kunnen bieden.
Vragen staat vrij, heel bijzonder ook in de catechese. Wat
betekenen de verhalen uit die schatkist voor mij? Wat kan ik met de
antwoorden die gegeven worden? Welke rol speelt geloof in mijn
leven? Allemaal vragen die jonge en minder jonge mensen kunnen
hebben.
Dat is bij elkaar dus wat ingewikkelder dan "geloofsonderwijs."
In ons pastoraal beleidsplan hebben we het dan ook over
"geloofscommunicatie" - dat betekent dat we met elkaar in gesprek
zijn over het geloof, en er zo ook iets over kunnen leren. Want het
geloof kan je hart raken én je aan het denken zetten.
Die communicatie willen we aangaan met iedereen die er in
geïnteresseerd is. Daarbij maken we natuurlijk gebruik van alle
communicatiemiddelen die tot onze beschikking staan: persoonlijke
ontmoeting, bezinningsavonden, artikelen, Hyves en Twitter.
Gemeenschapsopbouw
Iedere pastor uit het Pastoraal team heeft een profiel. Hier
maakt u kennis met het profiel Gemeenschapsopbouw.
Het werkveld 'Gemeenschapsopbouw' heeft te maken met
'gemeenschap' en 'opbouw'.
Het heeft als doel het bevorderen van vitaliteit, vernieuwing en
openheid van de gemeenschappen naar elkaar en naar de samenleving.
Gemeenschapsopbouw is in die zin ondersteunend aan de liturgie, de
catechese en de diaconie. In een tijd waarin de kerken in zwaar
weer lijken te verkeren willen wij als parochie juist missionair
zijn, dat is: naar buiten treden met de Blijde Boodschap van
Christus. In de praktijk betekent gemeenschapsopbouw daarom vooral:
het stimuleren van (missionaire) activiteiten en initiatieven die
voortkomen uit de gemeenschappen, het scholen en anderszins
ondersteunen van de bestaande vrijwilligers het helpen nieuwe
vrijwilligers te werven, de onderhouden van contacten en het
stimuleren van initiatieven van de geloofsgemeenschappen met andere
kerken en organisaties. Gemeenschapsopbouw probeert aan te sluiten
bij plaatselijke maatschappelijke discussies en ontwikkelingen om
zo een goede wisselwerking te krijgen tussen de parochie en de
omgeving.
Ook is de onderlinge samenwerking van de diverse
geloofsgemeenschappen van de parochie van groot belang, zeker nu de
voormalige parochies zijn gefuseerd.
Kortom, gemeenschapsopbouw is de 'kruip- en smeerolie' in het
kerkelijk leven.
Specifieke taakvelden zijn: in- en externe communicatie,
oecumene, vrijwilligersbeleid en parochieontwikkeling.
Diaconie
Iedere pastor uit het Pastoraal team heeft een profiel. Hier
maakt u kennis met het profiel Diaconie. Diaconie is dienst aan
mensen, door christenen verricht uit liefde tot God.
 |
L. (Leon) Everts, diaken
|
1. Want ik had honger en jullie hebben Me te eten
gegeven.
Ons woord 'diaconie' komt van het Griekse 'diakonia',
dat letterlijk 'dienst' betekent.
Iedere gedoopte wordt geacht dienstbaar te worden aan anderen,
geheel in de geest van Jezus. Diakonia is daarmee een
kerkelijk begrip geworden. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat
niemand dienstbaar kan zijn buiten de kerk. Alleen wordt dan niet
gesproken van diaconie, maar worden begrippen gebruikt als
loyaliteit, solidariteit, actie en belangenbehartiging.
De zeven werken van barmhartigheid
Sinds de Middeleeuwen spelen in het kerkelijk denken over diaconie
de zogenaamde Werken van barmhartigheid een grote rol. Het zijn
zogenaamde 'liefdewerken': als een mens uit liefde tot God zijn
naaste bij wil staan, verricht hij deze werken. De Kerk
onderscheidt geestelijke en lichamelijke werken van
barmhartigheid.
Geestelijke werken
De geestelijke werken van barmhartigheid richten zich op
de ziel van de medemens. Het zijn er zeven: zondaars vermanen,
onwetenden onderwijzen, bedroefden troosten, in moeilijkheden goede
raad geven, onrecht geduldig lijden, beledigingen vergeven, en voor
de levenden en overledenen bidden.
'De werken van barmhartigheid'
De lichamelijke werken van barmhartigheid richten zich op het
lichaam van de medemens. Als het gaat over 'de werken van
barmhartigheid' worden meestal, zonder nadere toelichting, de
lichamelijke werken bedoeld. Het zijn er zeven:
- de hongerigen spijzen,
- de dorstigen laven,
- de naakten kleden,
- de vreemdelingen herbergen,
- de zieken bezoeken,
- de gevangenen bezoeken,
- en de doden begraven.