Zorg voor kinderen in Oeganda!
Door Alice Oude Lansink
Sinds maart 2011 werk ik in het Kilembe Mines Hospital in
Kilembe, Kasese District in zuid west Oeganda. Daar ben ik samen
met betrokkenen bezig om de preventieve gezondheidszorg voor
kinderen te verbeteren. We richten ons op voeding en hygiene want
dat zijn de oorzaken van de meeste gezondheidsproblemen.
|
 |
 |
In eerste instantie ben ik hier voor een jaar.
Mijn uitzending is mede mogelijk gemaakt door Voluntary Service
Overseas .
VSO is een organisatie die armoede in de wereld wil bestrijden door
uitwisseling van kennis.
Onderstaand kunt u mijn belevenissen volgen.
Als u meer informatie wenst of mijn werkzaamheden wilt
ondersteunen, dan verwijs ik u naar de website van de Aloyse
Stichting: www.aloysestichting.nl
Een stichting die zich inzet voor kinderen in Oeganda!
|
Kerstgroeten en zevende nieuwsbrief van Alice vanuit
Oeganda
Kilembe, 24 december 2011
Terug in Oeganda
Om het maar eerlijk te bekennen, na een paar fijne weken in
Nederland was het wennen om hier de draad weer op te pakken. De
terugreis is goed verlopen. Ik heb alleen meer van de wereld gezien
dan aanvankelijk de bedoeling was. Door een technisch mankement
liep het vliegtuig vertraging op in Amsterdam. Zo kwam het dat ik
in Cairo de aansluiting naar Entebbe heb gemist. In plaats van naar
Oeganda ging de reis midden in de nacht naar Dar Es Salaam
(Tanzania). Het was er tropisch warm en vochtig. Niet aangenaam. De
volgende ochtend met een binnenlands toestel naar Kilimanjaro
Airport. Dat kende ik omdat ik er in 2003 en 2007 ook ben geweest.
Vervolgens ging de reis naar Entebbe. Tegen de afspraken in was er
niemand om mij op te halen. Uiteindelijk kwam er iemand en werd het
me duidelijk dat ik nog een paar dagen in Kampala moest verblijven.
Er was een probleem. Het ziekenhuis kon geen bezine meer op
rekening krijgen. Ze moeten nu contant betalen en dat is moeilijk.
Daarom hadden ze mijn terugreis naar Kilembe anders georganiseerd.
Goed, het was georganiseerd en ik ben er gekomen mét koffers.
Wat heb ik de afgelopen tijd
gedaan?
In Kampala heb ik een gesprek gehad met Sarah, de Programma
Manager van VSO. Zij attendeerde mij op een oproep van een
Zwitserse organisatie. Ze vroegen om projectvoorstellen die
gezondheidszorg en onderwijs gezamenlijk aanbieden. Gezondheids
voorlichting past daar prima in. De termijn waarop de voorstellen
binnen moesten zijn was kort, voor eind november. Omdat de oproep
precies datgene omvat wat ik hier doe heb ik een poging
gewaagd.
Voor de hele nieuwsbrief van Alice:
klik hier
Vleermuis in woning
Overleg team
Overleg team 1
Zesde nieuwsbrief van Alice over Oeganda
18 september 2011
Weer in Nederland
Sinds afgelopen vrijdag ben ik weer in Nederland. Het
eerste half jaar van mijn uitzending zit er op. De tijd is
vliegensvlug gegaan! De laatste maanden ben ik er niet aan toe
gekomen om een bericht te sturen. De internet verbinding was vaak
slecht en virussen hebben de hoofdcomputer in het ziekenhuis een
tijdje uitgeschakeld. Daardoor was er helemaal geen contact met het
internet. Verder heeft het me aan tijd ontbroken. De dagen waren
telkens zo maar weer voorbij.
Hoe staat het er nu voor?
In de vorige nieuwsbrief heb ik geschreven dat ik een
literatuurstudie gedaan heb naar gevolgen van slechte hygiene en
ondervoeding bij kinderen. Er is een taakgroep opgestart die naast
mezelf bestaat uit vier leden van het management team. Ze kijken
met me mee naar wat er gedaan kan worden en hoe dat aan te pakken.
Er zijn drie bijeenkomsten geweest. We zijn het met elkaar eens dat
de kwaliteit van de preventieve zorg in het ziekenhuis verbetering
behoeft. Ik heb een voorstel gedaan om in een aantal eenvoudige
stappen zo'n proces op te starten. Als ik terug ben wordt dat in
het hele management team besproken. Het is een goed signaal en een
eerste stap dat er binnen de taakgroep in elk geval bereidheid is
om zelf aan verbetering te werken.
Voor de hele nieuwsbrief van Alice: klik hier
Impressies van de onderzoeksvoorbereiding
Bijeenkomsten met lokale leiders
Om mensen in de communities te informeren over de
initiatieven van het ziekenhuis zijn er een aantal bijeenkomsten
geweest met lokale leiders.
Instructie van de onderzoeksgroep
De mensen die mij bij het onderzoek gaan helpen
hebben een korte training gehad. De foto's zijn in mijn woonkamer
genomen.
Agnes oefent met het werken met de vragenlijsten (foto is niet
vanuit mijn woonkamer).
Vijfde nieuwsbrief van Alice vanuit Oeganda
Kilembe, 23 juni 2011
Het heeft even geduurd maar hier ben ik weer! Ik heb nogal wat werk
gehad met het schrijven van een literatuurstudie. Ik wilde weten
wat er bekend is over ondervoeding en ziektes als gevolg van
slechte hygiëne bij kinderen. Een flinke klus en ik zal er in deze
nieuwsbrief een korte samenvatting van geven. Maar eerst iets
anders.
Feest!
Vorige week was het vijftigjarig priesterfeest van de bisschop
Egidio van Kasese diocese. Om dat te vieren werd op Eerste
Pinksterdag een groot feest gegeven. En dat was met recht een
evenement! Compleet met beveiliging, entertainment, een maaltijd,
een grote feesttaart en een speciale plechtige kerkdienst. Het werd
gevierd op het terrein van het bisdom. De dienst en de
festiviteiten speelden zich af op en rondom een groot podium,
gebouwd in 1993 ter gelegenheid van het bezoek van Paus Johannes
Paulus II. Het terrein was feestelijk aangekleed. Er waren grote
luifels waar mensen onder konden zitten. Diverse
hoogwaardigheidsbekleders waren uitgenodigd. Afgevaardigden van de
regering, de koning van Kasese, bisschoppen en priesters van
Oeganda en vanuit het naburige bisdom van Congo. De bisschoppen
hadden een ereplaats op het podium met de bisschop Egidio in hun
midden.
Het feest begon met een Eucharistieviering. Na de dienst volgde
een programma dat de rest van de dag in beslag nam. Enkele koren
zongen de bisschop toe. Traditionele dansgroepen verzorgden
optredens. Prachtig om te zien. Compleet met rieten rokjes,
koeienvellen, grote veren en Afrikaanse trommels. Een bruisend
gebeuren! Er zit ritme in en de energie spat er van af! In
vergelijking hiermee zijn onze klompendansers met hun trekharmonica
een saai en gezapig stelletje. Verschillende voorname personen
hielden een toespraak. De bisschop werd in het zonnetje gezet. Het
was duidelijk dat hij bemind is. Tot slot volgde een defilé waarin
allerlei groepen hun cadeaus kwamen aanbieden. Vrouwen, mooi
aangekleed in gele jurken, droegen schalen met diverse producten op
hun hoofd: pompoenen, bananen, avocado's, etc. De vrouw op de foto
draagt een schaal met witte uien op haar hoofd. Een gift vanuit
Congo. Daarna werden andere groepen aangekondigd die hun cadeau's
konden geven. De bisschop heeft wel tien geiten, een stuk of
twintig kippen, een kalkoen en tal van verpakte cadeaus gekregen.
Ter afsluiting was voor genodigden op verschillende plaatsen
gelegenheid om een uitgebreide maaltijd te gebruiken.
Binnenkomst bisschop
bisschop Egidio
bisschoppen
kerkdienst
dansgroep1
dansgroep2
zanggroep
dansgroep3
dansgroep4
dansgroep5
dansgroep6
defile
Ik had tijdens de dag een mooie plek waarbij ik vanaf de zijkant
op het podium kon kijken. Van daar uit zijn de foto's genomen. Ik
zat tussen nonnen van verschillende ordes en vooraan hadden de
priesters hun plaats.
Het feest is voorbij en het terrein is weer leeg. Het was een mooie
dag en alles is goed verlopen. Dan komt de vraag: maar wie gaat dat
nu betalen???
Voor de hele nieuwsbrief van Alice:
klik hier
Over het leven van kinderen
Kinderen in Oeganda
Over het leven van kinderen 4
Over het leven van kinderen 3
Over het leven van kinderen 5
Over het leven van kinderen 6
Over het leven van kinderen 7
Over het leven van kinderen 8
Over het leven van kinderen 2
Over het leven van kinderen 1
Over het leven van kinderen 9
Over het leven van kinderen 10
Over het leven van kinderen 11
Over het leven van kinderen 12
Over het leven van kinderen 13
Over het leven van kinderen 14
Kinderen in Oeganda vormen een grote groep. Ongeveer de helft
van de bevolking is jonger dan 16 jaar. Hoe hun leven en toekomst
er uit zien hangt sterk af van waar ze geboren worden.
Kinderen in arme families op het platteland moeten vaak vechten om
te overleven. Zeker als ze onder de leeftijd van vijf jaar zijn
omdat hun lichaam nog onvoldoende weerstand tegen ziektes heeft
opgebouwd. Ze wonen veelal in grote gezinnen waar kinderen met
korte tussenpozen achter elkaar geboren worden.
Hun moeders zijn meestal niet of laag geschoold. Ze hebben daardoor
meer kans op ondervoeding en op overlijden voor hun vijfde
verjaardag. Het aantal kindersterftes in Oeganda behoort tot de
hoogste van de wereld.
Kilembe Mines Hospital
 |
 |
| Kilembe Mines Hospital |
Ingang - polie - lab |
 |
 |
| De kinderafdeling |
Afdeling voor volwassenen |