Het was 17 maart en na de avondmis besloten we nog even de Ierse
pub in te duiken, naast het Ariënskonvikt in Utrecht. Mick O'Connel
is een oude buurman dus was het leuk om weer even terug te zijn. De
gelegenheid: Saint Patrick's Day, het feest van de patroonheilige
van Ierland. Aangezien de Ieren zich over de wereld verspreid
hebben, is het feest ook op veel plekken terecht gekomen.
Eenmaal binnen werden we enthousiast onthaald door de aanwezige
Ieren. Dat verbaasde me eigenlijk. Ze hebben het nodige gehoord
over wandaden van priesters en de kerk ligt zwaar onder vuur. Maar
ach, zo vertrouwde iemand me toe, we weten ook wel dat je niet
iedereen over één kam kunt scheren. En of ik nog even voor hem, z'n
vrouw en zijn kinderen wilde bidden. Maar natuurlijk!
Ons idee was om even binnen te wippen, maar het duurde iets
langer... Feestvierders uit Amerika, Colombia, Ierland en Ruurlo
wilden weten of we nu echt priesters waren (hij al wel, ik bijna),
of we dan wel bier dronken (ja, dank je) en of ze even met ons op
de foto mochten (vooruit dan maar). En tussen alles door ging het
over tekens van God, Goede Vrijdag en wie Jezus dan precies
is.
Het zal er misschien vreemd uitgezien hebben, twee heren in zwart
met een witte boord tussen hossende Ieren. Maar wat we daar deden
was missiewerk! De meeste mensen hadden al een tijd geen kerk meer
van binnen gezien - laat staan dat ze een priester gesproken
hadden. En nu konden we zomaar met ze in gesprek over de dingen die
belangrijk voor ons zijn. Dat zouden we eigenlijk meer moeten doen.
Het is tijd voor de actie: "De Kerk komt naar je toe
deze lente!"