Het is al wel weer enige tijd geleden dat nét voor het
Kerstfeest het Sociaal en Cultureel Planbureau een rapport
publiceerde over secularisatie in Nederland. Secularisatie is een
moeilijk begrip, dat op verschillende manieren omschreven kan
worden. Het meest duidelijk kun je het omschrijven "een weg-groei
van kerk en christelijk geloof". In dit opzicht is er sinds enkele
decennia in Nederland enorm veel gebeurd. In 1958 behoorde 75% van
de Nederlandse bevolking tot een christelijke kerk. Was in 2000 nog
31% van de Nederlanders Katholiek.
En slechts een klein deel daarvan viert nog wekelijks de
Eucharistie. Ik vermoed dat deze cijfers in uw eigen kring worden
weerspiegeld. In welk gezin gaan alle kinderen nog naar de kerk?
Hoeveel grootouders moeten niet accepteren, dat hun kleinkinderen
niet meer worden gedoopt. Families die eeuwenlang rooms-katholiek
zijn geweest, zien de geloofslijnen verbrokkelen en uiteindelijk
afbreken. Geslacht na geslacht is het gelukt om het geloof over de
dragen maar toch, in onze dagen gaat niet meer. Een en ander kan
gevoelens van falen en schuld teweeg brengen. Wat is er toch mis
gegaan? Het is een verzuchting van velen. De massaliteit van de
secularisatie (de weg-groei) maakt echter duidelijk, dat het niet
zo zinvol is om meteen schuldigen te gaan zoeken. Voor een groot
deel is de secularisatie een proces waarop wij als individu niet
zoveel greep hebben.
Je kunt op moeilijkheden op verschillende manieren reageren.
Sommigen gaan sterk tobben en piekeren zich steeds verder de put
in. Voor anderen vormen moeilijkheden een uitdaging, een aanzet tot
een creatieve aanpak. Ik denk, dat die laatste houding het meest
vruchtbaar is. Wij zijn op weg naar Pasen, op weg naar het vieren
van het grootse mysterie van ons geloof. Ons wordt gevraagd, in
deze veertigdagentijd, ons te bezinnen. Wij worden uitgedaagd om de
problemen rond Kerk en geloven eerlijk onder ogen te zien.
De weg-groei van Kerk en christelijk geloof is geen gegeven, dat
wij maar gelaten over ons heen moeten laten komen. Onze cultuur
kunnen wij niet zomaar veranderen maar… wij zijn ook niet volstrekt
machteloos. Belangrijk is het om de juiste antwoorden te zoeken op
de uitdagingen waar wij voor staan. Belangrijk, misschien wel het
allerbelangrijkste, vormt een helder getuigenis. Een Kerk die vaag
spreekt, werft niet of nauwelijks. Een Kerk die niet weet waar voor
zij staat, heeft geen toekomst.
Het unieke dat ons is toevertrouwd, vormt de H. Schrift, het
getuigenis over Gods mensenliefde voor deze wereld. Het eigene van
de Kerk vormt de persoon van Jezus Christus en zijn evangelie van
verzoenende liefde. Steeds weer mogen wij terugkeren naar de
bronnen om ons daar te laven, opdat wij kunnen leven, vandaag en
morgen. Nederland is een raar land. Niet alleen is de
onkerkelijkheid het grootst maar, vreemd genoeg, ook de
kerkelijkheid. Want van de 50% kerkelijke Nederlanders rekent een
zeer grote groep zich tot de kern leden van de Kerk. Nog steeds
zijn er in alle grote kerken honderdduizenden vrijwilligers, die
parochies en gemeenten tot vitale gemeenschappen maken. De
problemen van vandaag zijn ernstig maar tegelijk heeft de Kerk nog
een zeer groot potentieel aan mensen, kennis en inzet.
Veel is er gewonnen als wij de vreugde om het mogen geloven
zichtbaar maken voor de mensen om ons heen. Christenen zijn
geroepen en gezonden om het evangelie gestalte te geven. Wij mogen,
met woorden van de apostel Paulus: "een brief van Christus zijn,
kenbaar en leesbaar voor alle mensen" (vgl. 1 Korinthe 3:2- 3).
Niet tobben en slapeloze nachten dus, maar wakker blijven en
aanpakken! Mogen we in deze voorbereidingstijd van Pasen de moed en
de kracht krijgen om ons geloof te 'herbronnen'. Zo kunnen we ons
eigen geloof sterken zodat dat we straks weer overtuigd en
overtuigend ons Pasen kunnen vieren. Dit jaar met een wat anders
schema van vieringen omdat we willen proberen te laten ervaren dat
het toch nog steeds motiverend is om met een volle kerk samen je
geloof te vieren. Vandaar dat er met name in de Goede Week en met
Pasen is aangedrongen op een aantal combinaties en samenvoegen van
vieringen, opdat we elkaar als gelovigen steeds meer proberen op te
zoeken en te steunen Opdat we als Christenen opnieuw kracht mogen
vinden in ons geloof dat Hij ons niet alleen laat… en dat wij er
niet alleen voor staan.
Wij wensen u een zinvolle voorbereiding op en straks een Zalig
Pasen!!!
Namens het Pastoraal Team
Fred Hogenelst, pastoor