Geloofsgemeenschap Emmanuel/H. Johannes de Doper, Zutphen

Herbegrafenis van Pastoor W.J.Jongerius (1916-1989) en Pastoor F.C.E. van Eijk (1926-1991) op de RK begraafplaats, Warnsveldseweg in Zutphen op zaterdag 5 oktober 2024.

Van beide pastores zijn de grafrechten op de Ooster Begraafplaats in Zutphen verlopen. Het leek de parochie gepast beide pastoors nu te ruste te leggen op de RK Begraafplaats aan de Warnsveldseweg in Zutphen, waar meerdere voorgangers van hen begraven liggen. Het was destijds de wens van pastoor Jongerius begraven te worden te midden van zijn parochianen op de Ooster Begraafplaats in Zutphen.

Pastoor Wilhelmus Jacobus ‘Wim’ Jongerius werd geboren op 28 februari 1916 in Jutphaas. Op 20 juli 1941 werd hij priester gewijd. Hij was onder andere werkzaam in Enschede en Borculo. In Borculo draagt het gebouw bij de kerk de naam ‘Kapelaan Jongerius’, omdat hij veel betekend heeft voor de verkennerij, die in dat gebouw samenkwam. Ook maakte hij zich sterk voor het katholieke vakbondswerk aldaar.

In 1955 kwam pastoor Jongerius naar Zutphen, waar hij de opdracht aanvaardde een nieuwe parochie op te richten en een kerk te bouwen. De inmiddels afgestoten Emmanuelkerk wordt nog door vele oudere gelovigen herinnerd als een prachtig licht modern gebouw, waar het mooi vieren was. Pastoor Jongerius hield erg van de liturgie en zijn wijze van voorgaan getuigde van zijn gevoel voor stijl. Hij leed wel onder het veranderende klimaat in de kerk. Bleef opkomen voor de rijke geloofstraditie van de kerk, maar had ook oog voor de goede ontwikkelingen die de kerk in de toekomst een nieuw gezicht kunnen geven. Pastoor Jongerius was met hart en ziel priester. Ziekte zorgde ervoor dat hij vervroegd met emeritaat moest gaan, maar niets weerhield hem ervan tot aan zijn dood actief zielzorger te blijven.

Heel veel mensen moeten kunnen vertellen, hoe hun pastoor, zelf levend vanuit zijn geloof, hen menselijk nabij was. In zijn luisteren was hij begaan met verdriet, met pijn, met uitzichtloosheid; in zijn woord was hij oprecht meelevend, hartelijk, vol zorg en attent. Wie kan zeggen in hoevelen hij zijn onuitwisbare sporen heeft nagelaten. Pastoor Jongerius heeft genoten van de nabijheid en liefdevolle zorg van zijn huisgenoten Annie Westendorp en Mariet Keizer. Meer dan twintig jaar deelden zij het huiselijk leven in een warme en huiselijke sfeer.

Pastoor Jongerius werd nog voorzien van het H. Oliesel. Hij stierf zonder afscheid te kunnen nemen –onder het luisteren naar mooie radiomuziek- achter zijn bureau op 13 januari 1989.

Op 18 januari 1989 werd zijn lichaam te ruste gelegd op de Ooster Begraafplaats. Op 5 oktober 2024 leggen wij hem te ruste op de Katholieke Begraafplaats te Zutphen.

Dat hij mag leven in de vrede van de Heer.

———————————————————————————-

Tevens zal op 5 oktober 2024 pastoor F.C.E. van Eijk herbegraven worden op de RK Begraafplaats aan de Warnsveldseweg te Zutphen.

Pastor Frederikus Carolus Everhardus ‘Fred’ van Eijk werd geboren op 18 augustus 1926 in Zwolle.

Hij werd priester van het aartsbisdom gewijd op 20 juli 1952. Pastor van Eijk begon als kapelaan in Klarenbeek, Losser en Arnhem-Zuid. Later pastoor in Ede en Soesterberg. Vanaf 24 mei 1979 pastoor in Zutphen-Warnsveld. Na acht jaar Soesterberg vond hij het zinvol te verkassen naar een andere plaats. Hij wilde graag in teamverband werken en zich gedragen weten door parochianen. Werkte in Soesterberg al met nieuwe bestuursvorm, waarin parochianen mede-verantwoordelijkheid droegen voor de plaatselijke gemeenschap.

Pastor van Eijk had een voorliefde voor liturgie en preken, maar wilde zich ook graag parochiebreed  inzetten in het pastoraat. Hij beschreef zichzelf wel als iemand die weet wat hij wil en wist van zichzelf dat hij afstandelijk kon overkomen. In het archief zijn in “Parochienieuws”enige artikelen van zijn hand te vinden rond Pasen. Zo eindigt één ervan: “Soms gaat Hij voor ons uit door een woestijn van alledaagsheid, duisternis en leegte. Hij gaat voor ons uit, als een licht in de nacht, als een horizon, die voor ons zichtbaar wordt. Waarschijnlijk is dat de kern van ons geloof in de verrijzenis: Er is een opening in ons leven, de grens is verbroken, niemand neemt ons nog het leven af.” (april 1981). Een jaar later attendeert hij mensen erop dat Eucharistie en Pasen bij elkaar horen met de woorden van de dichter Gerard Wijdeveld: “Christus die verrezen is, doet ons samenkomen. ’t Maal van zijn gedachtenis wordt hier blij hernomen.” Begin 1989 wordt in het parochienieuws vermeld dat pastor van Eijk ernstig ziek is en geopereerd moet worden. In maart blijkt het zo ernstig dat hij zijn werkzaamheden moet neerleggen. Hij verhuist naar een kleinere woning, waar hij verzorgd wordt door familie en enkele parochianen. Moegestreden na een lange slopende ziekte sterft pastor van Eijk op 25 februari 1991.

Pastor van Eijk heeft het niet altijd makkelijk gehad met het instituut van de kerk, hij had daar dikwijls verdriet van en voelde dan momenten van eenzaamheid. Niet altijd kreeg hij de waardering die hij verdiende en mogelijk heeft dat hem wat afstandelijk en terughoudend in de omgang gemaakt. Iets wat hij bij de start in deze parochie zelf al opmerkte. Op het bidprentje staat dat Jesaja 65, 17-25 een voorkeurstekst van hem was, die hij samenvatte met          “De steppe zal bloeien”. Deze zin stond ook bovenaan op de rouwadvertentie. Over deze tekst tekende hij aan: “Voltooiing. Ik mocht zijn een stukje in die levende stroom van God, die naar voltooiing gaat. Een deeltje van de gemeenschap der heiligen. Liever: van Gods volk. Ik denk een zinvol deel ondanks alle beperkingen en gebrokenheid. De steppe zal bloeien, want door de dood heen is er Pasen, is er toekomst.” Tijdens zijn ziekbed werd hij ervaren als een voorbeeld van geloof, geduld en mildheid.

Het bidprentje eindigt met Jesaja 65, 17-18: “Zie, Ik schep een nieuwe hemel, vreugde ga ik voor U scheppen en jubel voor altijd.”

Ter nagedachtenis werd het binnenplein van de Mariaschool het ‘F.C.E. van Eijk-plein’ pastor St. Jan – Emmanuelparochie, 24 mei 1979 – 25 februari 1991. Op 2 maart 1991 werd hij begraven op de Ooster Begraafplaats te Zutphen.

Mag hij de rust vinden bij de Verrezen Heer. 

———————————————————————————-

Op 5 oktober 2024 zullen we pastor F.C.E. van Eijk en pastoor W.J.Jongerius te ruste leggen op de RK Begraafplaats aan de Warnsveldseweg in Zutphen, eerder begraven op de Ooster Begraafplaats te Zutphen. Dit zal geschieden met een liturgisch moment, waarbij “De steppe zal bloeien” zal worden gezongen als hoopvol lied voor de toekomst voor allen: “Vreugde ga Ik voor U scheppen en jubel voor altijd” (Jesaja 65, 18)

Pastor Ed W.Wassink pr.

Zutphen, 05.09.2024.