Pelgrimeren in Limburg

De 16 deelnemers die van 1 t/m 9 juni in Limburg waren, kijken terug op een mooie en inspirerende pelgrimsreis. Een pelgrimsreis heeft meestal een doel: een min of meer rechte lijn van A naar B. De pelgrimsreis met de titel ‘Met lege handen en een hart vol vuur’ was dat niet, maar het ging wel degelijk om pelgrimeren. Pelgrimeren betekent op vreemde grond gaan om uiteindelijk thuis te komen. De leerlingen stonden met lege handen toen ze Jezus met Hemelvaart uit het zicht zagen verdwijnen. Ook de deelnemers lieten na het dichttrekken van de voordeur alles wat ze om handen hadden achter zich: de dagelijkse bezigheden, het werk, de hobby’s, maar ook hun zorgen en plichten. Dat maakte de handen leeg en er ontstond ruimte voor bezinning en gebed.

De gedeeltelijk in stilte afgelegde wandelingen hadden elke dag
een ander thema, zoals
▪          Hoe is het voor jou om op vreemde grond te gaan en ontmoetingen aan te gaan met mensen die je anders niet tegenkomt, maar ook in jezelf het vreemde, het onbekende tegen te komen?
▪          Op de begraafplaats in Margraten, waar zoveel jongemannen met hun eigen leven de hoogste prijs betaalden, besef je dat er risico’s zitten aan het op vreemde grond gaan. Hoe ver wil jij daarin gaan? Wat houd je tegen? Wat zijn je ‘ja maar’-s?
▪          Een labyrint (zoals dat in de Sint Servaas in Maastricht) is een beeld voor de levensweg die elke mens aflegt. Kijk je terug naar je eigen leven, dan moet je constateren dat je weg geen rechte lijn is. Er zitten kronkels in, onverwachte wendingen, voorspelbare bochten. Soms denk je: ik kom er niet uit, ik zal mijn doel nooit bereiken. Wat gebeurt er als je lopend door het labyrint naar jouw doel, jouw hemelse Jeruzalem, onderweg bent?
▪          Wandelend langs de grens met België vraag je je af wat een grens is. Een streep op de kaart tussen twee landen. Door die streep worden het er twee. Een grens onderscheidt ook, scheidt soms ook. Daarmee begint de bijbel al: God scheidde het licht van de duisternis. De ene noemde hij dag, de ander nacht. Onderscheiden is een proces dat eindigt met het moment waarop je zegt: “Het klopt, ik ben de gedroomde grens over.” Wanneer ging jij de grens over?
▪          Naast ‘op vreemde grond gaan’ en ‘grensgebieden’ is ook ‘het zijn in het hier en nu’ een element van het onderweg zijn van de pelgrim. Onderweg doe je het met wat je tegenkomt. Maar als het nu zó is, kan het straks anders zijn. Wie zich dat realiseert kan groeien in mildheid. Het ‘zo is het‘ en het ‘zo moet het‘ worden relatiever. Kun jij het doen met wat er is? Kijk je daarnaar met milde blik of met een andere?
▪          Je kijkt, ruikt en proeft om te kunnen zeggen wat je van een wijn vindt. Je laat het eerst binnenkomen: eerst ontvangen voordat je kunt uitdelen. Dat geldt voor alles. Je weet dat wie nooit liefde heeft ontvangen, het ook moeilijk kan geven. Bernardus van Clairvaux had daar een mooi beeld voor: veel mensen zien zichzelf als een afvoerputje. Wat ze ontvangen loopt er zo doorheen. Je mag echter zijn als een fontein die zich eerst met water vult en dan uitdeelt van haar overvloed.
Tot de spirituele onderdelen van de reis behoorden een bezoek aan
▪          ‘De Kluis’, de bekendste en fraaiste kluizenaarswoning in Limburg
▪          het klooster van Wittem,
waar mevrouw Marianne Debets (geassocieerd lid Clemensprovincie CSsR) tijdens de eucharistieviering op zondag 2 juni in haar overweging inging op Jezus’ woorden “Mogen allen één zijn”
▪          de Sint Servaaskathedraal in Maastricht
▪          de basiliek van Meerssen, waar pastoor Wim van Meijgaarden de geschiedenis en   bijzonderheden van de basiliek uiteenzette
▪          de Cunibertuskerk in Wahlwiller met zijn bijzondere muurschilderingen van Aad de Haas
▪          de Abdij Sint Benedictusberg in Lemiers
▪          de Gerlachuskerk in Houthem Sint Gerlach
▪          de eucharistieviering met Pinksteren in de St. Mauritiuskerk in Schin op Geul.
Er was ook tijd voor ontspanning met bezoeken aan de Gulpener bierbrouwerij, het Heiligenbeeldenmuseum en een glasblazerij, beide in Vaals en een wijnproeverij bij Ceres Wijndomein.