Ons Leijser Orgel herleeft!
Na 10 jaar in de opslag gelegen te hebben komt het Leijser Orgel uit onze voormalige Andreaskerk weer tot leven. Geloofsgemeenschap St. Joseph in Lochem heeft zich het lot van ons orgel aangetrokken en heeft het initiatief genomen om het in ere te herstellen. Zij hebben hun kerk aangepast en ons voormalige orgel een prominente plek gegeven. Het orgel is gerestaureerd en zorgvuldig op de koorzolder geplaatst.
Zondag 19 april wordt het eerste orgelconcert gegeven waarvoor wij allen van harte zijn uitgenodigd.
Komt u ook luisteren naar de vertrouwde klanken van het Leijser orgel?

Zondag 19 april 2026
15.00 uur in de St. Joseph kerk
Nieuweweg 18, 7241 ET Lochem
Kerk open om 14.30 uur.
De locatieraad

Het Andreaskoor zingt op:
3 april Goede Vrijdag . Andreaskoor en Cantorij. Oecumenische dienst in de Pancratiuskerk 19.00 uur.
29 april. Taizé viering Andreaskoor . op woensdag 9.30 uur in het Andreashuis.
Vriendelijke groeten Cisca van Middelkoop

Het Leijserorgel als schuilplaats
Tijdens het grootste gedeelte van het laatste oorlogsjaar ( 1944-1945, hongerwinter) was de Pancratiusschool in Brummen gesloten. De Duitsers gebruikten de school als onderkomen voor paarden. Ook meen ik me te herinneren dat er een schoenmakerij in een lokaal gevestigd was. Wij waren dus vrij van school, misten daardoor een groot deel van de leerstof van de 6e klas, maar we hadden wel een zee van vrije tijd. En wat doen knaapjes van een jaar of tien/elf met al die vrije tijd? Juist ja: rondhangen.

Er was geen speelmateriaal, dus: kattenkwaad uithalen, schooien bij boeren om wat te eten te krijgen. Dat laatste gebeurde in de naaste omgeving maar ook bij boeren in Cortenoever. Er werd een hol op het kerkhof gegraven, waarin we speelden en waarin geschuild ( verstopt) kon worden als de Duitsers razzia’s hielden.
n. b. Om hun oorlogsindustrie in het Ruhrgebied draaiende te kunnen houden hadden de Duitsers mankracht nodig en werd iedereen, die ze maar konden krijgen, opgepakt om in de fabrieken daar te werken. Hun “eigen volk” stond aan het front.

Paul ( de jongste zoon van mijnheer Boersma, hoofd van de school) en ik waren vrienden en zo kon het gebeuren dat onze vaders wat tijd in dat hol zaten tot ”de bui voorbij was.” Bij onze activiteiten hoorde ook dat we af en toe de kerktoren beklommen( de kerk was in die dagen altijd geopend): een spannend avontuur, want de koster kon zo maar binnen komen. Bij die klimmerij passeerden we de zangzolder waar het Leijserorgel stond. Een groot instrument met er naast de blaasbalg die door een volwassene steeds getrapt moest worden als je op het orgel wilde spelen. In de twee zijzuilen van het orgel zaten deurtjes die geopend konden worden ( evt. voor de organist of stemmer om bij de pijpen te kunnen komen). Daar was net voldoende ruimte voor enkele ”onderduikers”. Zo hebben mijn vader en mijnheer Boersma veilig het einde van de oorlog gehaald. Niet comfortabel maar wel wat hygiënischer dan in het kerkhofhol.

En nu is dat Leijserorgel in Lochem aan een tweede leven begonnen: wat een fantastische ontwikkeling. Geweldig dat mensen in Lochem de nodige gelden bijeen hebben gekregen om, na een grote restauratie, dit instrument weer in volle glorie te laten herrijzen.
Proficiat Lochem, goed gedaan.
H.S. (naam bij de redactie bekend)

Klusochtend kerkhof
Zaterdagmorgen 9 mei vanaf 9.00 uur gaan de vrijwilligers van het kerkhof de handen uit de mouwen steken, voor wie ook wil komen helpen; Welkom!
JolandaJansen-Peters

Dank aan Annie en Harry Groot Zevert
Na de woensdagochtendviering van 7 januari werden Annie en Harry Groot Zevert in het zonnetje gezet. Annie en Harry hebben zich jaren ingezet voor onze locatie en ze doen het, ondanks hun gevorderde leeftijd, nog steeds. Annie zorgde onder andere in het verleden mee voor het schoonhouden van het kerkgebouw en na de sluiting hiervan voor het Andreashuis. Annie zorgt ook regelmatig op de woensdagochtenden voor de koffie en de daaruit vloeiende werkzaamheden. Harry is ook al jaren bezig met zijn functie als koster en doet ook de inkopen voor de koffiemomenten. Hij is tevens lid en voorzitter van het Andreaskoor.
Annie en Harry hartelijk bedankt voor jullie inzet en wij hopen dat wij nog lang van jullie diensten gebruik mogen maken.
Als teken van dankbaarheid werd hen een bord speciaal voor hen gemaakt en het werd tijdens het koffiedrinken aan hen aangeboden.
De locatieraad.

Het Andreaskoor:
18 februari Eucharistieviering Aswoensdag Pastoor H. Zemann, diaken 9.30 uur.
1 maart zondag 10.00 uur. Zingen Andreaskoor en Cantorij voor Wereldgebedsdag in de Pancratiuskerk.
De vrouwen uit Nigeria kozen voor de orde van dienst. Thema: Kom! ik zal jullie rust geven.
3 april 19.00 uur in de Goede Vrijdag viering, zingen Andreaskoor en Cantorij in de Pancratiuskerk
29 april een Taizé – viering met zang van het Andreaskoor in het Andreashuis om 9.30 uur. Een viering waar in u van harte mee kan zingen.
Met vriendelijke groeten
Cisca van Middelkoop

Resultaat Actie Kerkbalans 2026 H. Andreas Brummen
We hebben het overgrote deel van de enveloppen retour gekregen en de tellingen gemaakt. Het totaal van de toezeggingen voor dit jaar komt op: € 9.397,42, met een bepekt aantal enveloppen die nakomen. Deze toezeggingen komen van 83 adressen, dat zijn er 6 minder dan verleden jaar, veelal als gevolg van overlijden. Het totaal kwam verleden jaar uit op €9.655,34.
Al met al een mooi resultaat. Het mag ons moed geven om door te gaan. Andreas Brummen bestaat, werkt, viert en maakt zichzelf voelbaar in de gemeenschap. Genoeg mensen vinden dit waardevol om te steunen en daarvoor zijn we dankbaar.
Zeker dankbaar zijn we ook naar alle vrijwilligers, zoals de lopers voor de Kerkbalans, die het resultaat mogelijk hebben gemaakt. Sneeuw, hier en daar gladheid en de koudste januari in jaren hebben ze niet weerhouden om op weg te gaan. Een heel vet: dankjewel!
Laurens Mul,
Penningmeester locatie Andreas Brummen

De Andreasrommelmarkt 2026
Op zaterdag 18 april 2026 organiseert de Andreascommissie weer haar inmiddels traditionele Andreasrommelmarkt. De rommelmarkt, met ongeveer 50 kramen, wordt zoals gebruikelijk gehouden rondom het Andreashuis aan de Tuinstraat in Brummen. De markt gaat open om 9.00 uur. Om 14.00 uur blazen we het einde van de markt. Op de kramen wordt o.a. brocante hebbedingetjes, huishoudelijke spulletjes en elektronica aangeboden. Ook zijn er 5 kramen met een enorm groot aanbod en variatie aan boeken. Daarnaast is Annie Blom er ook weer met haar zelfgekweekte buitenplanten. Natuurlijk kun je ook weer de lekkere oliebollen van de Andreasmarkt scoren. Tenslotte zijn er mooie prijzen te winnen met het Rad van Avontuur of het Intekenbord. Zoals gebruikelijk wordt de opbrengst van de markt gebruikt voor goede doelen/stichtingen in en rond Brummen. Welke instellingen dit jaar worden verblijd met een donatie van de Andreascommissie houden we nog even geheim. Ik zou zeggen kom op de markt zelf kijken welke instellingen dit jaar aan de beurt zijn. Rond 11.00 uur zal voorzitter José Bosman samen met penningmeester Hans Moor de cheques uitreiken.
Tenslotte wil ik u graag erop attent maken dat onze groep vrijwilligers, waar we heel blij mee en trots op zijn, op leeftijd komt. Wij zijn daarom dus continu op zoek naar nieuwe vrijwilligers die 1 á 2 dagen per jaar ons willen helpen met de rommelmarkt. Houdt de Andreasrommelmarkt in stand en meldt je aan als vrijwilliger op piet@andreasmarktbrummen.nl.
Tot ziens op onze gezellige rommelmarkt.  Piet Schäfer Secretaris Andreasmarkt Brummen

Vastenactie bestaat 65 jaar met in dit jubileumjaar als thema van de campagne Vastenactie:
En Hij zei: ‘Geven jullie hen maar te eten’
Uitgangspunt zijn “De zeven werken van Barmhartigheid”
Het grote Campagneproject is in het Bisdom Pando, in het noorden van Bolivia.
Als parochiële MOV groepen willen wij onze bijdrage leveren aan dit grote project.

Het project bestaat uit twee delen om te beginnen;
Een campagneproject voor scholen: nieuwe naschoolse opvang in Sena. Mgr. Eugenio heeft veel aandacht voor de opvang en begeleiding van kinderen in zijn bisdom. Voor één van de initiatieven wordt de hulp van Nederlandse kinderen gevraagd, die dus hun ‘eigen’ campagneproject hebben dit jaar. Omdat de kinderen in Bolivia maar vier uur per dag naar school gaan, zijn veel kinderen een groot deel van de dag alleen: hun ouders werken buitenshuis, vaak in het oerwoud om amandelen en paranoten te oogsten. De oudere kinderen passen op de jongere; veel kinderen leven in gebroken gezinnen. Er is meestal nauwelijks iets te eten in huis en veel kinderen zwerven op straat. En dat brengt risico’s met zich mee omdat er dan niemand op ze let. Er zijn in het gebied bijvoorbeeld drugsbendes actief, er is veel geweld op straat door vechtende bendes en veel misbruik. Er is al een naschoolse opvang opgericht in Riberalta en in de stad Guayaramerin.
Het team is nu bezig met de bouw van een derde centrum in Sena. Dit stadje ligt op 189 km van Riberalta in het oerwoud. Nog veel meer ouders dan in Riberalta werken hier in het oerwoud. Ze zijn dan lange dagen van huis en soms moeten ze zelfs overnachten als ze diep in het oerwoud aan het werk zijn. De kinderen zijn dan op zichzelf aangewezen. Ook hier zijn de gevaren van het straatleven serieus, met drugs, geweld en misbruik.
De naschoolse opvang is voor kinderen in de basisschoolleeftijd een veilige haven, we kunnen zelfs wel zeggen: een warm thuis. Ze krijgen er een warme maaltijd (voor veel kinderen de enige goede maaltijd die ze krijgen), er is natuurlijk limonade, ze kunnen in een veilige omgeving spelen en krijgen huiswerkbegeleiding en aanvullende lessen. Er wordt met een oneindig groot hart dagelijks zorg geboden aan de kinderen tot de eigen ouders of andere familie ze eind van de dag ophalen. Naast de steun van de schoolkinderen is onze steun voor dit deel van het project van levensbelang.

Het tweede deel van het project;
Is voor de parochies en behelst: “Hulp in het Gevangenispastoraat” Het leven in gevangenissen in Bolivia is hard en moeilijk. Mensen leven er dicht op elkaar, moeten in hun eigen onderhoud voorzien en hebben niets om handen. De voorzieningen bestaan uit het minimale: een paar toiletten voor honderden mensen, nauwelijks verlichting, nauwelijks stromend water, geen ventilatie en veel meer mensen in de cellen dan waarvoor ze bedoeld zijn. De honger, verveling en uitzichtloosheid maken het leven hier extra hard. Bovendien hebben veel mensen die hier terechtkomen nauwelijks toegang tot juridische bijstand, waardoor ze vaak onnodig lang in de gevangenissen verblijven.Het bisdom is al langer actief betrokken bij de mensen in de drie gevangenissen in Pando. Vrijwilligers brengen onder meer voedsel, kleding, boeken, zeep en aspirines en zorgen voor hulp bij het aanvragen van de juiste papieren om de toegang tot de rechtspraak mogelijk te maken. De nood overstijgt echter ruimschoots de capaciteit van de vrijwilligers.

Wat doet Vastenactie?
De gedetineerden hebben zelf aangegeven waaraan ze behoefte hebben en welke ondersteuning hun situatie zou verbeteren. Het Vastenactie-campagneproject 2026is daarop een concreet antwoord. Het wil bijdragen aan een menswaardig leven in de gevangenissen en op die manier ook gerechtigheid, barmhartigheid en hoop brengenop deze vergeten, donkere plekken. Via het project worden de leefomstandigheden verbeterd,krijgen mensen zinvolle dagbesteding waarmee ze geld kunnen verdienen, er komt meer medische begeleiding, voedselvoorziening, geestelijke begeleiding en juridische bijstand.Een belangrijk onderdeel van het project is het organiseren van zinvolle dagbesteding die mensen in staat stelt praktische vaardigheden te leren, de voedselvoorziening teverbeteren en geld te verdienen. Zo komen er moestuinen, inclusief irrigatie, en voorzieningen om eenden en kippen te houden.Het project voorziet in gratis juridische ondersteuning, zodat gedetineerden hun rechten kennen en zich kunnen verdedigen tijdens hun proces. Denk hierbij ook aan hulp bij het verkrijgen van noodzakelijke identiteitspapieren.
Dit zijn een aantal onderdelen van het totale project. Wij hopen dat u gul wilt doneren aan deze projecten van Menselijkheid, Uw bijdrage kunt u overmaken op onderstaand rekening nummer. IBAN: NL04 RABO 0322 3951 00 tnv Parochie 12 Apostelen – onder vermelding MOV Vastenactie 2026
Namens de gezamenlijke MOV groepen dank voor uw bijdrage.

Kerkhof berichten

Dieren op het kerkhof
Op het kerkhof is het zelden echt stil. Tussen de zerken en op de paden laten dieren zich onverwacht zien. In de afgelopen jaren heb ik er al heel wat kunnen fotograferen, maar sommige ontmoetingen zijn ongezien gebleven. Zo was er eens een kat die op een zonnige dag uitgebreid lag te dutten op een warme grafsteen. Of mooie insecten en vlinders, zelfs de koninginnenpage. Ook de twee beroemde – of beruchte – pauwen van Brummen zijn gesignaleerd, statig en onaangedaan, alsof ook zij vaste bezoekers zijn. Een scholekster scharrelde luid roepend tussen de grafmonumenten. Eekhoorntjes speelden verstoppertje in de bomen die er toen nog stonden. Zelfs het kleinste leven liet zich zien: een muisje belandde in een pas gedolven graf, maar kon gelukkig op tijd worden gered. Zo blijkt het kerkhof niet alleen een plek van herinnering te zijn, maar ook een levendig toevluchtsoord voor dieren. En het mag als vanzelfsprekend zijn: Honden zijn van harte welkom, mits aangelijnd, en als ze een ‘boodschap’ achterlaten, dat deze door de eigenaar wordt verwijderd.

Klusochtend
In de hoofdrol nu niet de stenen monumenten op het kerkhof, maar de mensen die ervoor zorgen dat het kerkhof er verzorgd uitziet: De Vrijwilligers, met een hoofdletter, want zo belangrijk zijn zij. Zonder hen was het kerkhof een stuk minder florissant. Ze hebben een gemeenschappelijk doel; het op orde maken van het kerkhof, voor velen een plaats waar hun geliefde overledenen een plekje hebben.

Zaterdag 1 november, de regen kwam gestaag naar beneneden, en toch, maar liefst 18 vrijwilligers die getooid met (gesponsorde) regenjassen druk bezig gingen met blad blazen en opruimen, vegen, harken, onkruid wieden, het columbarium uitsoppen, het toegangshek aanslagvrij maken enz. enz. Uiteraard ruim tijd voor koffie, met (ook gesponsorde) koeken, waarvoor vanuit alle vrijwilligers weer hartelijk dank! Rond half 11 hield het op met zachtjes regenen en werd er snel opgeruimd en ging een ieder met een voldaan gevoel en natte kleding huiswaarts.

Allerzielen
In de middag heeft diaken Anton Bos het Mariabeeld op het toegangspad gezegend. In een korte overweging stond hij stil bij de betekenis van Maria als moeder van troost en hoop. Enkele parochianen waren hierbij aanwezig, waardoor dit moment van gebed en bezinning extra warmte en diepgang kreeg. Aansluitend heeft Anton, in een ingetogen ritueel, alle graven afzonderlijk gezegend. Een mooie en waardevolle traditie die ieder jaar opnieuw getuigt van verbondenheid tussen levenden en overledenen, tussen hemel en aarde.

’s Avonds was het kerkhof sfeervol verlicht. Vele belangstellenden kwamen langs om een kaarsje te plaatsen bij hun overleden dierbaren. Op elk graf brandde een lichtje, zodat alle overledenen letterlijk en symbolisch in het licht werden gezet. De brievenbus met ‘Hemelpost’ werd door de beheerder geopend. Alle brieven zijn vervolgens, ongelezen, verbrand, zodat de rook langzaam omhoog kringelde — als teken dat de woorden en gedachten met de hemel werden gedeeld. Een symbool van blijvende verbondenheid met hen die ons zijn voorgegaan.
Jolanda Jansen – Peters

Maria
Op het toegangspad naar het RK kerkhof is eind augustus Maria verschenen. Na de stormschade in april 2024, bleef een groot gedeelte van de stam van de eikenboom staan. Met de kerkhofvrijwilligers is daarop besloten om toch iets met deze stam te gaan doen, en kwam algauw het idee om een ‘houtbeeldkunstenaar/ woodcarver’ een Mariabeeld erin te laten maken. Dit mooie idee is financieel mogelijk gemaakt door de Andreasmarktcommissie. Waarvoor zeer hartelijk dank!

Andreasklokken
In de jaren 40 van de vorige eeuw werden de Brummense soldaten overzee in Nederlands-Indië op de hoogte gehouden van het wel en wee van de parochie H. Andreas. Destijds een zeer welkom bericht van het thuisfront.
Alle Andreasklokken uit de Indië periode zijn bewaard gebleven, verzameld door mijn vader, Henk Peters. In het Andreashuis ligt een map met daarin alle oude Andreasklokken. Ook daarbij een mooi artikel geschreven door Piet Willemsens voor de Wegwijzer (datum/jaargang onbekend). In dit artikel worden de hoogtepunten uitgelicht. 

En naar aanleiding van deze oude Andreasklokken werd in maart 2020, in de corona periode de nieuwsbrief ‘De Andreasklokken’ in het leven geroepen. Elke 14 dagen werd de geloofsgemeenschap van Brummen digitaal op de hoogte gehouden van het wel en wee binnen de geloofsgemeenschap.
Jolanda Peters

Foto’s uit het verleden

Jongerencontact van de Katholieke kerk, RKJK, ergens in de jaren 60.
Foto is genomen aan de Tuinstraat, op het grasveld van Klup/RKJK, met op de achtergrond, huis ‘Kerkheuvel’. Een aantal namen: Anneke Weustenenk staat als leidster rechts achteraan. Truus en Anneke van de Beemt, Ria, Herma en Hans Peters, Cisca Vreven, Fons Uit de Weerd, Ans en Ineke de Brouwer, Debbie van Vugt, Kitty en Rob Hartman, Margo Brouwer, Vera en Mia Jansen, Elly Neijenhuis                                                                                      

Kerkhaan terug op een katholiek nest
Op 17 oktober 1838 is de katholieke kerk aan de Oude Eerbeekseweg in Brummen door de toenmalige aartspriester van Gelderland, M. Terwindt ingewijd. Dat betekend dat op 17 oktober 2023 de katholieke geloofsgemeenschap in Brummen 185 jaar bestond. Op de toenmalige waterstaatskerk pronkte fier een kerkhaan. In augustus 1965 wordt de kerk gesloopt. De architect R. Th. Remmen, destijds wonend aan de Cromhoutstraat in Brummen, kwam (hoe?) in het bezit van de kerkhaan. Afgelopen zomer is de haan teruggekeerd op een katholiek nest.
Nu staat de haan weer fier op het columbarium op het kerkhof.