Een nieuw jaar, nieuwe kansen en uitdagingen
De vorige Onderweg kwam aan het begin van dit jaar bij u op de mat. Daarin stond nog niets over de afgelopen kerstdagen en de nieuwjaarsreceptie. Op eerste kerstdag was er een goed bezochte woord- en communieviering. De zang werd verzorgd door het koor 2Gether. Het was een inspirerende viering. De kerststal was weer opgebouwd, waarschijnlijk voor de laatste keer, zoals u in de vorige Onderweg heeft kunnen lezen. De bloemversiering was prachtig met mooie amaryllissen. Op beide kerstdagen kon men ’s middags naar de kerststal komen kijken. Daar werd door een aantal mensen met kinderen gebruik van gemaakt. De knikengel deed goede zaken. Omdat er veel sneeuw lag kwamen er niet veel mensen in de kerk op 4 januari. Na de kerkdienst was de jaarlijkse nieuwjaarsreceptie met koffie, thee, oliebollen en een drankje. De mensen die er waren beleefden gezellige uurtjes. Wij wensen ieder die niet aanwezig kon zijn het allerbeste voor 2026. Vooral gezondheid en voorspoed. U kreeg met de vorige Onderweg ook de brief voor de Kerkbalans in de bus. Deze zijn inmiddels opgehaald. De opbrengst is nog niet bekend tijdens dit schrijven.
U heeft kennis kunnen maken met onze nieuwe pastoor. Daarover in de volgende Onderweg meer.
Oecumenische dienst van 1 februari
Deze was goed bezocht. Het thema van de viering was: De zachte krachten. Mia Tankink beschreef in haar overweging wat de zeven zaligsprekingen uit Matheus 5, vers 1-12 voor ons betekenen. Dit deed ze op haar geheel eigen wijze met veel voorbeelden uit haar eigen leven. Dominee Hubertien Oostdijk-van Andel had haar gebeden hierop toegepast. Met zang van het gemengd koor en Teus de Mik op het orgel was het een mooi geheel. De collecte voor de Wensambulance bracht bijna 300 euro op. Na afloop was het gezellig tijdens het koffie drinken.
Afscheid van koffiedame Ans Hebben
Na jaren de koffie en thee verzorgd te hebben na de vieringen op zondag heeft Ans Hebben aangegeven hiermee te willen stoppen. Als dank heeft Ans een bloemetje gekregen.
Familieberichten
Op 24 januari is Johannes Jozef Roording op 91-jarige leeftijd overleden. De crematiedienst heeft op 30 januari plaats gehad.
Op 29 januari is Carolina Hubertina Johanna Frijters op 90-jarige leeftijd overleden. De uitvaartplechtigheid en begrafenis heeft op 5 februari plaatsgevonden.
Wij wensen betrokken families veel sterkte in deze verdrietige tijd.
Terugblik op 2025
Het afgelopen jaar hebben we 1 keer per maand, op de eerste zondag, een woord- en communiedienst gehad met eigen voorgangers omdat er niemand van het pastoraal team meer in het weekend voorgaat. Ook hebben we 1 keer in de maand door de week gevierd en wel op de derde donderdag van de maand. Dan ging er wel iemand van het pastoraal team voor. Begin maart hebben we de vrijwilligers in het zonnetje gezet. Dat gebeurde met een gezellig samenzijn met lunch bij Den Bremer. Alle vrijwilligers gingen naar huis met een koffiebeker met de afbeelding van de kerk erop. Over de verkoop van de kerk is nog niets te melden. Er zou een gegadigde zijn, maar daar horen we niets meer over. De vrijwilligers van de onderhoudsploeg houden de begraafplaats en rond de kerk alles netjes, waarvoor veel dank. Onze acolieten: Marius en Sander, dienen nu tijdens de vieringen op zondag. Het gemengd koor is opgeheven. Het koor is nu een herenkoor met vier heren. Op vele fronten zijn de vrijwilligers nog steeds actief, denk aan de koffiedames, kosters, collectanten, bezorgers van de Onderweg, bloemendame(s), schoonmaak van het Kerspel, dagelijks bestuur en kerkhofcommissie. De kerststal is voor de laatste keer opgebouwd. De bouwers stoppen ermee. Hoe het met kerst van dit jaar gaat weten we nog niet. Daar komt vast wel een oplossing voor.
Vaandelhulde voor de vertrekkende pastoor Pauw
Op vrijdag 12 september kwam de kleine schutterij de traditionele vaandelhulde brengen aan de pastoor. Henk en Gerda Langenhof hadden weer gezorgd voor een versierde paal die door de bielemannen moest worden omgehakt, begeleidt door het geluid van twee trommels. De vaandeldrager gaf daarna de vaandelhulde aan pastoor Pauw. Deze nam de hulde in ontvangst en sprak de kinderen en ouders toe. Hij benadrukte het belang van samen feesten, maar ook er zijn voor elkaar als er tegenslagen zijn. Dus in vreugde en verdriet. De kinderen kregen wat lekkers, waarna ze verder trokken. Tijdens het koffie drinken kreeg pastoor Pauw een beker met afbeelding van de kerk en een VVV bon. Hij werd bedankt voor het werk voor de parochie en de drie keer dat hij hier in Steenderen is geweest.
Afscheid Annie en Leo Alberink
Op zondag 28 september hebben we afscheid genomen van Annie en Leo Alberink die naar Ruurlo verhuizen. Na de dienst werd Annie (Leo was elders) bedankt voor het vele werk dat zij voor de geloofsgemeenschap heeft gedaan. Annie was vooral zeer betrokken bij de medemens, wat zich uitte door zich in te zetten voor de PCI, de Parochiële Caritas. Ze kon zich vastbijten in een zaak als ze vond dat mensen benadeeld werden. Ze had onder andere contacten met de gemeente hierover. Ze bracht mensen die geen vervoer hadden naar de voedselbank. Ze was lid van de pastoraatgroep, bracht, samen met Leo, de Onderweg rond en was altijd bereid als ze gevraagd werd ergens voor. Ze kreeg een icoon van Maria met kind Jezus en een cadeaubon. Deze heeft ze inmiddels besteed. Ze zijn verhuisd en hebben een grote afvalemmer voor de keuken gekocht. Zo denkt ze iedere dag nog eens aan Steenderen terug. Annie en Leo bedankt voor jullie inzet. Het ga jullie goed in Ruurlo.
In de voetsporen van Augustinus
Van 3 tot 12 oktober zijn Marijke Steemers, Jos Lohuis en Maria Schotman mee geweest met een busreis naar Italië. Deze reis was georganiseerd door onze vroegere pastor Gerben Zweers. Gerben is ingetreden bij de Augustijnen en organiseerde daarom deze reis naar plaatsen in Italië waar Augustinus geweest is of die aan hem herinneren.
Het was een hele inspirerende reis waarin we Milaan, San Gimignano, Siena en Florence bezochten. In San Gimignano sliepen we in het Augustijnenklooster. Iedere dag was er in een kerk een eucharistieviering. We hebben vele prachtige kerken bezocht. Wat een pracht en praal. Heel indrukwekkend.
Contact bij een overlijden
Steeds meer mensen kiezen ervoor om niet in de kerk een afscheidsdienst te houden als een dierbare is overleden, maar rechtstreeks naar het crematorium te gaan. Dat mag ieder natuurlijk zelf bepalen. Soms krijgen we een overlijden van een parochiaan door via het parochiesecretariaat. Soms horen we het in de wandelgangen. Het is de gewoonte om de kerkklok te luiden om 11 uur de volgende dag als er iemand is overleden. In de eerstvolgende kerkdienst wordt er een kaars aangestoken en voor de overledene gebeden. Ook maken we een gedachteniskruisje met de naam en leeftijd van de overledene die achterin de kerk aan het grote gedachteniskruis wordt gehangen. Met Allerzielen wordt er voor alle overledenen van het afgelopen jaar een kaars aangestoken en de naam genoemd. De betreffende nabestaanden krijgen hiervoor een uitnodiging. Dit alles is niet mogelijk als we niet worden geïnformeerd over het overlijden.
Doorgeven van ziekte en behoefte aan bezoek
De bezoekgroep is opgehouden te bestaan. Wel willen we naar elkaar blijven omzien. Daarom zou het fijn zijn als we geïnformeerd worden wanneer iemand behoefte heeft aan een bezoek of gesprek en als er iemand ziek is. Maria Schotman 0644338522
Communie thuis ontvangen:
Indien u thuis de communie wenst te ontvangen, kunt u contact opnemen met Annie Willemsen, tel. 451853.
Vieringen
Nu we nog slechts 1x per maand op zondag een woord- en communiedienst hebben met eigen voorgangers valt het kerkbezoek niet tegen. Ook mensen van geloofsgemeenschappen in de buurt weten onze kerk te vinden. De vieringen op donderdag, ook 1x per maand, met een voorganger van het pastoraal team waren om 10 uur in de ochtend matig bezocht. In de avond, om 19.00 uur was de bezetting beter. We bekijken nog of we op de avond blijven.
Vrijwilligersdag 2 maart 2025
In een behoorlijk gevulde kerk begon op zondag 2 maart om 9.30 uur een woord- en communiedienst met voorganger Gerrie Spekkink. Het thema van de viering was: Waar het hart vol van is…… De bloemengroep had dit thema prachtig uitgebeeld door een groen hart te maken met daarop een mond van rode rozen waaruit takken bloesem naar beneden hingen alsof de mond overliep. Foto Gerrie ging in haar overweging hier op in en op het werk van de vrijwilligers. Ook werd er een gedicht gelezen dat over het vrijwilligerswerk voor de kerk gaat. De dames van het koor zongen voor de laatste keer mee. Het was een inspirerende viering, waarin de twee acolieten die we nog hebben, Marius en Sander, dienden. Aan het eind werd Sander gehuldigd voor zijn 40-jarig misdienaars- en acolietenwerk. Daarna gingen alle vrijwilligers naar Den Bremer voor de bijeenkomst. Eerst kregen ze koffie met een petitfour. Maria Schotman heette iedereen welkom en vertelde met behulp van een PowerPoint presentatie over heiligen die patroon zijn van een bepaalde vrijwilligersgroep. Dat viel in de smaak. Daarna draaide er constant een fotopresentatie over de afgelopen 15 jaar waarop veel vrijwilligers te zien waren. Ook mensen die inmiddels zijn overleden. Deze presentatie werd gemaakt door Jos Lohuis in samenwerking met Trudi van der Weijden. Er werd geanimeerd gepraat en ondertussen genoten van een kop soep, een broodje beenham en belegde broodjes. Tijdens de afsluitende koffieronde kregen alle vrijwilligers en hun partner een beker met de afbeelding van de kerk en wat lekkers erin. Dat werd zeer gewaardeerd. Om half drie toog ieder huiswaarts.
Sander Vredegoor 40 jaar acoliet
Aan het eind van de vrijwilligersviering op 2 maart werd acoliet Sander gehuldigd voor het feit dat hij al 40 jaar actief is als misdienaar en acoliet. Maria Schotman vertelde over de accuraatheid van Sander en zijn plichtsgetrouwe inzet. Sander is vele jaren lid geweest van het bestuur van de misdienaars groep en één van de motoren achter de bouw van de grote kerststal. Niets was voor hem onmogelijk. Pas nog heeft hij samen met Maurice Geurts alle administratie van de groep uitgezocht en gearchiveerd. Sander kreeg als dank een beeldje met inscriptie en een bos bloemen. Zijn gezin, moeder en broer en zussen waren ook in de kerk. Achterin de kerk werd hij door alle aanwezigen gefeliciteerd.
Marius Lamers ruim 50 jaar acoliet
Op eerste Paasdag, 31 maart, werd aan het eind van de viering de acoliet van dienst in het zonnetje gezet. Dat gebeurde niet zomaar. Er was een goede reden. Marius Lamers is ruim 50 jaar geleden misdienaar geworden nadat hij de eerste heilige communie had gedaan. Daarna werd hij acoliet en dat is hij nog steeds. Een heel bijzonder jubileum. Bij vele gelegenheden en vele voorgangers: priesters, pastoraal werkers, diakens en vrijwilligers heeft hij gediend. Altijd kon je er van op aan dat Marius present was. Ook bij het bouwen van de kerststal door de misdienaars- en acolietengroep was hij actief. Tegenwoordig assisteert hij ook regelmatig in Zutphen bij bijzondere vieringen. Altijd accuraat, eerbiedig en rustig. Als dank voor al die jaren kreeg Marius een beeldje van twee mensen die elkaar de hand geven. Ook kreeg hij een prachtige bos bloemen en lovende woorden.
Verloting Paaskaars
Op zondag 5 mei zou de verloting plaatsvinden van de Paaskaars van vorig jaar, maar omdat er maar één gegadigde was hoefde er niet geloot te worden. De Paaskaars is dit jaar naar de heer Jan Teunissen gegaan.
Oecumenische dienst Pinksteren
Het was fantastisch weer op een geweldige locatie, het Plantenbos in Steenderen. Vele grote en kleine mensen waren gekomen en samen vierden we het pinksterfeest met als thema: Welke taal spreek jij? De kinderen gingen het bos in voor een speurtocht naar vlammen, wat uiteindelijk de tekst: Ik versta je niet, maar begrijp je wel’, opleverde. Koor Steenrewalt zong prachtige liederen. In stiltemomenten was er het uitbundige gezang van de vogels. Vele vrijwilligers hadden er weer voor gezorgd dat alles aanwezig was en klaar stond. De beide voorgangers hadden inspirerende woorden en na afloop was er een heerlijk kopje koffie.
Kortom: de Geest was duidelijk aanwezig.
Marijke Steemers 50 jaar koordirigent
Tijdens de jaarlijkse Ceciliaviering op 19 november, is Marijke Steemers gehuldigd voor 50 jaar koordirigente. Aan het eind van de viering werd Marijke, tot haar grote verassing, door voorganger Mevr. Gerry Spekkink, verzocht naar voren te komen. Hier werd zij door Gerry lovend toegesproken en werd ook de aanbevelingsbrief van de Sint Gregorius Vereniging voorgelezen. Vervolgens werd aan Marijke de draagspeld in goud voor 50 jaar koordirectie en de bijbehorende oorkonde uitgereikt. Tevens werd haar, namens het koor, een mooi boeket bloemen overhandigd. Namens het koor sprak Willie Geurts ook nog een woordje tot Marijke. Hierin gaf hij een terugblik over de jaren die Marijke als dirigente voor het koor heeft gestaan. Over haar toewijding, enthousiasme en als verbindende factor binnen het koor. Ook doet Marijke de laatst jaren de orgelbegeleiding tijdens de vieringen in onze kerk. Dit doet ze met verve. Van alle koorleden en aanwezige parochianen kreeg ze een groot applaus voor haar jarenlange inzet. Na afsluiting van de viering werd ze door alle aanwezigen persoonlijk gefeliciteerd. Vervolgens was er in het Kerspel voor iedereen thee/koffie met iets lekkers. Hierna bleven de koorleden in het Kerspel om samen het Ceciliafeest te vieren met een drankje en onder het genot van een uitgebreid buffet. Als koor kunnen we terugkijken op een goed en gezellig jaar onder leiding van Marijke.
VOORTGANG
Eind februari is er een delegatie van het bestuur en procesbegeleider Harry Bisseling met de leden van de locatieraad en pastoraatgroep van onze geloofsgemeenschap in gesprek geweest. Wij vertelden hoe de boodschap over de sluiting is overgekomen, hoe we denken over de toekomst, welke vragen er leven etc. In de begeleidende brief bij de vorige Onderweg heeft u het een en ander hierover kunnen lezen. Op 4 april was er een avond in Keijenborg waar gesproken werd over de voortgang van de kerksluitingen. Er werd uitleg gegeven en vragen beantwoord. Op 14 mei is er een vervolg geweest, waarover u later meer hoort.
Teksten uit het bezoekersschrift
Achterin de kerk ligt een schrift waarin bezoekers van onze kerk vaak een boodschap schrijven. Toevallig zijn er de laatste tijd een aantal berichtjes geplaatst door oud-parochianen die hun oude kerk weer eens bezochten. Op 19 juli schreef Dorothé: ‘3 kaarsjes voor mijn zus Hannie, overleden in 1970, mijn vader, overleden in 1985 en mijn moeder, overleden in 2018.’
Een ander bericht kwam van Mathilde, dat ze schreef op 5 augustus: ‘Na 45 jaar weer even terug in de kerk waar ik mijn communie heb gedaan. Bijzonder en nog heel herkenbaar. Rij 7 aan de linkerkant waren plaatsen voor onze familie.’ Op 14 augustus schreef iemand: ‘Wij waren hier en dat was lang geleden. Onze opa was Franken de molenaar. We hebben zijn graf niet gevonden.’ Dominee H. uit Zutphen schreef: ‘Wat een verademing en wat een zegen dat deze kerk open is. De stilte, omringd door engelen en knielkussens die geduldig wachten op gebogen knieën en uitgestrekte gebeden. Vrede en alle goeds.’ Greetje uit Warder in Noord Holland schreef:’ Wat een weldaad dat deze mooie, stille RK kerk open is. Ik ervaar hier oprechte toewijding aan God. Schoonheid (o.a. in deze kerk) is 1 van de 4 eigenschappen van God; de andere 3 zijn: waarheid, eenheid en goedheid.’